Branko Radičević

Branko Radičević je jedan od najvažnijih predstavnika srpskog romantizma i prvi pesnik koji je u potpunosti pisao na narodnom jeziku. Rođen je 1824. godine u Slavonskom Brodu, a školovao se u Sremskim Karlovcima i Beču. U svojim pesmama opevao je mladost, prijateljstvo, ljubav, prirodu i slobodu, ali i bol zbog bolesti i prolaznosti života. Bio je veliki pristalica ideja Vuka Karadžića i značajno je doprineo prihvatanju reformisanog srpskog jezika. Umro je mlad, sa samo 29 godina, ali je ostavio snažan trag u srpskoj književnosti.

Najpoznatija dela Branka Radičevića su:

• „Đački rastanak“

• „Kad mlidijah umreti“

• „Tuga i opomena“

• „Branko i vila“

• „Putujući“

• „Bezimena“

Marija Đorđević

OŠ “Branko Radičević”, Gabrovac